پرواز به اوج

خیریه ...

دیشب داشتم قدم می زدم که دیدم روی دیوار خیابون شریعتی نزدیکهای میدان قدس یه کاغذی در قطع A3 چسبوندن روش بزرگ نوشته شده :" مسلمانان به دادم برسید " ، بعد هم ریز زیرش نوشته که من فلانی ام که در یک سانحه دچار آسیب شدید شدم و حالا هم در فلان بیمارستان بستری ام احتیاج یه کمک مالی دارم . بعد هم آدرس داده و شماره تلفن و ...

راستش باز هم دچار این دغدغه شدم که آیا این راسته یا دروغ . البته اینبار خیلی فرقی نمی کرد چون اونقدری پول نداشتم که کمک کنم ،‌اما کلاً این برام دغدغه ای شده که چرا این مشکل حل نمی شه. در حقیقت به نظر من مشکل از عدم وجود NGO هاییه که کارشون کمک رسانی به افرادی باشه که در این شرایط هستن و راست می گن. البته خب این وسط وظیفه ی بیمه و اینکه قانوناً همه ی ایرانی ها باید بیمه باشن  اینها به کنار. اما حالا که این شرایط فراهم نیست اگر خیریه ها یه همچین NGO  هایی رو تشکیل می دادن که افرادی که نیازمندن رو در شناسایی کنن خیلی خوب بود . مثلاً می شد شماره ای در بیمارستان قرارداده بشه تا بیمارستان در شرایطی که با مریضی که احتیاج فوری به پول داره و در توانش هم نیست روبرو میشه با این گروه ها تماس بگیره و اونها هم بعد از تحقیق سریع و دقیق اگر شخص رو مستحق دیدن از طریق خیریه بهش کمک کنن.

به نظرم در یک همچین شرایطی دیگه آدمهایی مثل من وقتی با یک همچین آگهی ای روبرو بشن می تونن مطمئن باشن که اون آگهی دروغه و نوعی گدایی ...

   + ایمن ; ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱/۱۱
comment نظرات ()