پرواز به اوج

پیر شدیم رفت D:

این روزها برای درس خوندن با جوانه می آیم دانشگاه قبلیمون ‌ بهشتی ( اینجا به خانه هامون نزدیک تره و مشکل عبور از در حراست رو هم نداریم )‌ . اینجا خب طبعآ کلی خاطره از دوران جوونی یاد آدم می اندازه (‌ حالا انگار الآن چند سالمه ! ) اما چیزی که خیلی با حاله و کلی جالبه برام میزان ریسک پذیریه آدم در دوران جوونیه . الآن که فکر می کنم می بینم خیلی از کارها هست که اون موقع ها ریسکش رو می پذیرفتم و انجام می دادم و الآن حتی فکرش رو هم نمی تونم بکنم .چه در زمینه ی روش زندگی ، چه تفریح ، چه درس خوندن ، چه شیطنت های جوونی و ...

این نتونستنها زیاده . آدم وقتی در زندگیش تغییر فاز می ده یه سری از قابلیت ها رو از دست می ده و قابلیت های جدیدی کسب می کنه . مهمترین قابلیتی که این روزها من روز به روز بهش دارم نزدیک می شم پذیرفتن مسئولیتهای بزرگه ... و از این بابت خوشحالم ...

   + ایمن ; ٩:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/۱٤
comment نظرات ()