پرواز به اوج

دیدار با اولیاء ...

امسال بر خلاف سال اول تدریسم ، خیلی بچه ها از کلاس راضی اند . من هم همینطور . نتایج امتحان میان ترمشون هم نشون داد که وضع کلاسی که من درس می دم خدا رو شکر خوبه . اما کلاس پژوهشی کمی فرق داره ، نمی تونی راحت نمره بدی ، اولاً بچه ها تازه وسط کارشونند و نمی شه در مورد کارها قضاوت کرد ؛ از اونجا که انتخاب اینکه کدوم پژوهشی رو شرکت کنند هم اجباری نیست ، اکثر کسانی که فیزیک رو انتخاب می کنند با علاقه اومدند. حالا این میون نمره هم باید یه جوری باشه که حق کسی ضایع نشه ، هم اونایی که خوب کار کردند تشویق بشن ، هم اونایی که بد کار کردند تنبیه بشن . این وسط همیشه این باگ وجود داره که آخر سر دانش آموز و اولیاء اش میان می گن با کدوم امتحان نمره دادین ؟ و خب معلم هم نمی تونه اونها رو قانع کنه که بچه تون کار نکرده و اینجا مهمترین کلاس محسوب می شه و اصلاً فرق این مدرسه با باقی مدرسه های خوب همینه ...

من امسال واسه نمره دادن یه روش جدید به ذهنم رسید ، کاملاً غافلگیرانه به بچه ها گفتم این جلسه هر گروه 8 دقیقه با پرسش و پاسخ وقت داره کارش رو برای بقیه توضیح بده ، بعد باقی بچه ها به اون گروه از 1 تا 4 نمره می دادن . آخر سر نمره ی خودم و بچه ها با هم جمع می شد و به 12 نرمال می شد .بعد 8 نمره اضافه می کردم . برای اینکه با هم تبانی نکنند گفتم همبستگی نمره ها با هم حساب می شه و ضریب منفی داره ( این کار رو نکردم چون صرفاً تهدیدش برای نتیجه ی مطلوب کافی بود ) ... نمره ها از 12 شروع شده بود تا 19.5 ... حالا فردا جلسه ی اولیاء و مربیانه ... اگه کسی بیاد اعتراض که چرا بچه ی من نمره اش کم شده می گم ، من نمره ندادم که ، هم کلاسی هاش بهش نمره دادن !

   + ایمن ; ۸:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/٩/۳
comment نظرات ()