پرواز به اوج

ستاره ، من ، چشم ...

دیشب ، در تاریکی شب ...

چشمانم ،

              دانه دانه ،

                            تک تک ،

                                           یک دو چندی را ، ستاره می شمرد ...

اما ... وای ... اینبار یکی کم شده بود ...

 باز دقت ، دقت ...

             آری ، صحیح است ، صحیح ...

- " در شمال غرب انگار ،

                            یک ستاره ، پیدا نیست دگر ..."

- " شاید آن سوی زمین است ،

                                      و شاید مرده است ...

                                                 یا که حتی ، زور تاریکی شب افزون است ..."

- " لیک ، ای کاش ، نباشد اینطور ... "

- "  و چگونه ؟‌ و چطور ؟‌ پس کجا رفته در این پهنه ی ظلمت - در  شب -  ؟ "

- " هیچ ، همین جا ، همین بالا سر ! 

                                                      کاش چشمانم ، کم سو باشد ... "

 

   + ایمن ; ٤:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/٢/٢۱
comment نظرات ()